Elastyczny czas pracy na etacie: wyceń to, czego chcesz.
Elastyczny czas pracy na etacie może dać ci część tego, czego oczekujesz od własnej firmy. Zapisz więc po lewej stronie kartki, czego chcesz. Potem wyceń każdą pozycję w pieniądzach lub godzinach i zapytaj, czy dałaby ją twoja praca.
Twój cennik, pozycja po pozycji.
Na początek: to ćwiczenie wymaga jednej kartki i piętnastu minut. Po lewej zapisz najpierw odpowiedź na pytanie, czego chcę od pracy w prawdziwym życiu, a nie weselną gadkę. Na przykład więcej czasu z konkretną osobą albo koniec stania w tym korku. Dodaj też wybieranie, z kim pracujesz, albo brak proszenia o pozwolenie na wizytę. Po prawej zapisz, z czego rezygnowałbyś miesięcznie za każdą pozycję. Niech to będzie liczba, a nie uczucie. Cennik pokaże, czy elastyczny czas pracy na etacie wystarczy.
Elastyczny czas pracy na etacie wobec każdej pozycji.
Teraz pytanie, które będziesz chcieć pominąć. Czy przy każdej pozycji istnieje wersja, którą dostaniesz bez odchodzenia z pracy? Przejdź więc linijka po linijce, szczególnie tę trzecią, na którą długo patrzysz. Niektórzy z was odkryją, że elastyczny czas pracy na etacie jest już w zasięgu ręki. Na przykład krótszy wymiar godzin, skompresowany tydzień, inny przełożony albo praca o trzy mile bliżej.
Dowody, czy takie zamienniki dają to, co odejście, są skąpe. Kara płacowa za wynegocjowaną elastyczność w ramach etatu wydaje się jednak niewielka. Dlatego temu pytaniu, w tym wnioskowi o elastyczny czas pracy, poświęcamy cały rozdział 13.
Gdy lista się zacina.
To ćwiczenie psuje się zwykle na dwa sposoby. Po pierwsze, zapisujesz rzeczy, o których nigdy nie mówisz na głos, robi się niezręcznie i zatrzymujesz się na trzech. Brnij dalej, bo żenująca pozycja zwykle jest tą prawdziwą. Po drugie, prawa kolumna zostaje pusta, bo wolności trudno nadać cenę. Zapytaj wtedy, od czego odwiodło cię w ciągu ostatnich trzech lat utrzymanie tej pracy. Obok wpisz liczbę.
Wyceń swoją listę i sprawdź elastyczny czas pracy na etacie.
Zapisz po lewej stronie kartki każde prawdziwe pragnienie, także to żenujące.
Obok każdej pozycji dodaj miesięczną cenę i zapisz, czy mogłaby ją dać twoja praca.
Z książki.
Drugi jest taki, że prawa kolumna wychodzi pusta, bo naprawdę nie umiesz wycenić wolności, a próba wydaje się brudna. To też nie jest porażka. Spróbuj mniejszego pytania. Z czego zrezygnowałeś w ostatnich trzech latach, żeby utrzymać tę pracę? Z wyjazdu, z przeprowadzki, ze wtorkowego popołudnia, z człowieka. Dopisz liczbę przy tym jednym, a przekonasz się, że resztę wycenisz.
Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy, rozdział 4: Co naprawdę kupujesz
Pytania o elastyczny czas pracy na etacie.
Czy elastyczne formy pracy mogą zastąpić zakładanie firmy?
Czasem, choć dowody, że dają to, co odejście, są skąpe. Kara płacowa za wynegocjowaną elastyczność wydaje się jednak niewielka.
Co zrobić, gdy nie potrafię wycenić wolności?
Zadaj mniejsze pytanie: co przepadło w ostatnich trzech latach przez utrzymanie tej pracy. Gdy to wycenisz, reszta będzie łatwiejsza.
Ile trwa ćwiczenie z cennikiem?
Wystarcza jedna kartka i około piętnastu minut. Cennik ma trafić na tę samą stronę co twoje zdanie, trzy rzeczy i cztery liczby.
Przeczytaj cały rozdział.
Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 4, „Co naprawdę kupujesz”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.
Lekcje w tym rozdziale.
- 01 Powody założenia firmy: za co naprawdę płacisz.
- 02 Ile pracuje przedsiębiorca: cena sześciu godzin.
- 03 Satysfakcja z pracy na swoim: dlaczego jest prawdziwa.
- 04 Elastyczny czas pracy na etacie: wyceń to, czego chcesz.
- 05 Celowo mała firma: mała z wyboru, nie przez przypadek.
- 06 Rzucić etat i otworzyć kawiarnię: policz, zanim skoczysz.
- 07 Przychód a dochód w firmie: kontrakt, który odrzuciłem.