pominięty przy awansie: gdy problemem nie są umiejętności.

Gdy jesteś pominięty przy awansie, nie zawsze znaczy to, że twoja praca była słaba. W przeglądzie autora system działał, a każdy wynik był udokumentowany. Jednak dział chciał procesu poczucia, że się go pyta, więc sufit zbudowano z oczekiwań społecznych, nie z umiejętności.

Przegląd, w którym nikt nie spojrzał na panel wyników.

System, który zbudował autor, działał bez zarzutu, tydzień po tygodniu, a on udokumentował wszystko. Mimo to jego przełożony nigdy nie otworzył panelu wyników ani danych o dostawach. Zamiast tego nazwał wykonanie techniczne wyjątkowym. Potem zrobił pauzę i szukał najłagodniejszych słów na resztę. Autor został pominięty przy awansie, choć jego wynik był bez zarzutu. Spotkanie wcale nie dotyczyło systemu.

Kiedy jesteś pominięty przy awansie, a chodzi o usposobienie.

Przełożony powiedział, że autor omijał nieformalne dyskusje komisji, nawet gdy jego odpowiedź była lepsza. Pominął więc rytm, którego ludzie oczekiwali. Instytucja chciała konsensusu, tempa i widocznego odgrywania bycia zapytanym. To zwykła polityka w biurze. Dlatego sufit nie powstał z wyników, osądu ani wysiłku. Powstał z niedopasowania, bo mierzono jego chęć odgrywania roli, a nie to, co zbudował.

Rozsądny człowiek w małym pokoju.

Nikt nie krzyczał i nikt nie był niesprawiedliwy. Człowiek po drugiej stronie stołu był miły i miał rację co do budynku. Tak wygląda sufit od spodu, a nie mur. Autor wyszedł pewny, że chce zbudować coś własnego. Jednak nie udowodni, że te dwie rzeczy nie miały ze sobą związku. Dobra praca bez awansu bywa zwykłą codziennością. Jeśli więc byłeś pominięty przy awansie, zapytaj, kiedy po raz pierwszy zapragnąłeś wyjść.

Co zrobić dziś wieczorem, gdy jesteś pominięty przy awansie.

Zapisz dokładny tydzień, w którym po raz pierwszy zapragnąłeś wyjść, i to, co się wtedy wydarzyło.

Wypisz, co mierzyła twoja ostatnia ocena, a potem oznacz, które pozycje dotyczyły umiejętności, a które odgrywania roli.

Z książki.

Oto dlaczego ta scena stoi na początku tego rozdziału, a nie we wspomnieniach. Powiedziałem ci w rozdziale 1, że nic dramatycznego mi się w tej pracy nie przydarzyło, i to była prawda. To była właśnie ta rzecz, która nie była dramatyczna. Nikt nie krzyczał. Nikt nie był niesprawiedliwy. Człowiek po drugiej stronie stołu był tak życzliwy, jak pozwalała sytuacja, i miał też, w każdym szczególe, rację co do tego budynku. Tak wygląda sufit oglądany od spodu. Nie mur. Rozsądny człowiek w małym pokoju, tłumaczący zasady gry tonem sugerującym, że powinieneś je już znać, i lekko zasmucony tym, że jednak nie.
Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy, rozdział 5: Utknąć to nie to samo co być gotowym

Pytania o pominięty przy awansie.

Czy to, że jestem pominięty przy awansie, oznacza słabą pracę?

Niekoniecznie. U autora wykonanie techniczne nazwano wyjątkowym, ale dział mierzył chęć odgrywania konsensusu.

Czy mam spierać się z oceną?

Autor się nie spierał, bo rozumiał, że system nigdy nie był tematem rozmowy. Dokończył zadanie, a potem odszedł.

Czy chęć założenia firmy bierze się z oceny?

Nie udowodnisz tego w żadną stronę, autor też nie mógł. Sprawdź więc, co działo się w tygodniu, gdy po raz pierwszy zapragnąłeś wyjść.

Przeczytaj cały rozdział.

Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 5, „Utknąć to nie to samo co być gotowym”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.

Pominięty przy awansie: okładka książki Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy Diega Segury

KupGoogle Play · E-book.KupApple Books · E-book.