dlaczego pracownicy odchodzą: szok, który wszystko zaczyna.
Jeśli to nie niezadowolenie, to dlaczego pracownicy odchodzą? W 1994 roku Thomas Lee i Terence Mitchell twierdzili, że większość odejść zaczyna się od szoku. Odchodzący i zostający są podobnie niezadowoleni, więc konkretne zdarzenie, a nie powolna męka, wymusza to pytanie.
Stara opowieść o powolnym niezadowoleniu.
Przez większość ubiegłego wieku wszyscy zakładali jedno. Ludzie stają się nieszczęśliwi, nieszczęście narasta i w końcu odchodzą. Odpowiedź na pytanie, dlaczego pracownicy odchodzą, wydawała się więc prosta. Lee i Mitchell zaproponowali jednak, że większość odejść wcale nie jest powolna. Konkretne zdarzenie przerywa zwykły bieg rzeczy. Do tej pory zwykłe życie wchłania prawie każdą ilość cichego niezadowolenia.
Dlaczego pracownicy odchodzą, skoro wszyscy mają dość.
Porównaj tych, którzy odeszli, z tymi, którzy zostali, a niezadowolenie jest podobne. Twoi koledzy mają więc mniej więcej tyle samo dość co ty. Mimo to nigdzie się nie wybierają. Dlatego twoje niezadowolenie mało przewiduje. Przewiduje je szok: ocena okresowa, restrukturyzacja, wizyta u lekarza. Taki szok to częsty powód złożenia wypowiedzenia.
Kontroferta wycenia zwłokę.
Firmy rekrutacyjne mówią, że większość osób, które przyjmują kontrofertę od pracodawcy, i tak odchodzi w ciągu roku lub dwóch. Te firmy zarabiają jednak, gdy nie przyjmujesz, więc mocno to zdyskontuj. Kierunek wskazuje coś użytecznego. Więcej pieniędzy za pozostanie nie naprawia sufitu. Wycenia tylko zwłokę. Dlatego pytanie, dlaczego pracownicy odchodzą, wraca po kilku miesiącach.
Znajdź własną odpowiedź: dlaczego pracownicy odchodzą.
Zapisz szok, który zaczął twoją chęć odejścia, i powiedz go na głos.
Zanotuj datę, a potem poczekaj z decyzją, bo szok to fatalny moment na decydowanie.
Z książki.
Pomyśl przez chwilę, co to naprawdę znaczy. Ludzie siedzący wokół ciebie w tym biurze mają mniej więcej tak samo dość jak ty i nigdzie się nie wybierają. Bycie nieszczęśliwym nie jest tym, co wyróżnia odchodzących, więc historia, którą sobie opowiadasz, w której twoje nieszczęście sięgnęło punktu, w którym coś znaczy, jest historią o zmiennej, która niewiele przepowiada.
Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy, rozdział 5: Utknąć to nie to samo co być gotowym
Pytania o dlaczego pracownicy odchodzą.
Jeśli nie z niezadowolenia, to dlaczego pracownicy odchodzą?
Zwykle z powodu szoku, na przykład oceny, restrukturyzacji albo młodszego kolegi, który dostał to, czego chcieli.
Czy kontroferty zatrzymują ludzi?
Firmy rekrutacyjne twierdzą, że większość i tak odchodzi w ciągu roku lub dwóch. Zdyskontuj tę liczbę, bo te firmy zarabiają, gdy odmawiasz.
Czy mam decydować zaraz po szoku?
Szok to bardzo częsty moment decyzji. Jest też fatalny.
Przeczytaj cały rozdział.
Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 5, „Utknąć to nie to samo co być gotowym”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.
Lekcje w tym rozdziale.
- 01 pominięty przy awansie: gdy problemem nie są umiejętności.
- 02 przedsiębiorczość z konieczności: dlaczego ten podział się rozpadł.
- 03 szukanie pracy będąc zatrudnionym: wyślij trzy aplikacje.
- 04 zablokowana ścieżka kariery: trzy drzwi.
- 05 dlaczego pracownicy odchodzą: szok, który wszystko zaczyna.
- 06 Nietzsche o pracy: najlepszy policjant.
- 07 imigranci zakładają firmy: cena zamkniętych drzwi.
- 08 ucieczka z pracy: czy to cię dyskwalifikuje.