NL

Uitkomstbias: waarom je keuzes beoordeelt op resultaat.

Uitkomstbias betekent dat je dezelfde beslissing slimmer vindt als ze toevallig goed afloopt. In onderzoeken deden mensen dit zelfs nadat ze zeiden dat uitkomsten niet horen mee te tellen. Je doet het dus waarschijnlijk ook bij je eigen keuze van vroeger.

Vijf onderzoeken waarin alleen het einde veranderde.

Jonathan Baron en John Hershey publiceerden in 1988 vijf onderzoeken over precies deze vraag. Mensen lazen over een medische beslissing of een gok. Daarna beoordeelden ze het denkwerk erachter. Toch bleven beslissing, informatie en redenering telkens identiek. Alleen het resultaat veranderde.

Een goed einde leverde daarom betere cijfers op voor het denkwerk. Dit is een helder outcome bias voorbeeld. Mensen vonden de beslisser ook bekwamer en vertrouwden de persoon opnieuw een besluit toe.

Waarom uitkomstbias blijft werken terwijl je ervan weet.

Het zorgwekkende deel kwam eerst. Vooraf zeiden die mensen dat uitkomsten niet horen mee te tellen bij het beoordelen van redeneringen. Toch telden ze die mee. Het oorspronkelijke onderzoek had twintig proefpersonen. Daarom testte een voorgeregistreerde replicatie uit 2023 het met zeshonderdtweeënnegentig mensen. Het effect werd niet kleiner, maar groter.

Zelfs deelnemers die uitdrukkelijk zeiden de uitkomst te negeren, lieten de vertekening zien. Tegen uitkomstbias helpt goede wil dus niet.

Het patroon heeft een naam in de vakwereld.

Er is een naam voor dit patroon: beslissingen beoordelen op uitkomst in plaats van op het denkwerk erachter. In 2029 kijk je dus naar waar je bent beland. Daarna redeneer je terug naar een oordeel over de persoon die in 2026 besliste, zonder het te merken.

Zorg dat je klaar bent voordat het resultaat er is.

Schrijf één zin waarin je toegeeft dat je de keuze van vanavond straks zult beoordelen op hoe het afloopt.

Noteer de redenering die je nu hebt, zodat je latere zelf die eerlijk kan vergelijken.

Uit het boek.

Jonathan Baron en John Hershey deden vijf studies en publiceerden ze in 1988 in het Journal of Personality and Social Psychology. Ze gaven mensen de beschrijving van een beslissing onder onzekerheid, een medische of een gok, en vroegen hun de kwaliteit van het denken erachter te beoordelen, met elke keer dezelfde beslissing en dezelfde informatie en dezelfde redenering, zodat het enige dat varieerde was hoe het toevallig afliep.

Ik wil ondernemen, maar ik kan mijn baan niet opzeggen, hoofdstuk 14: Een beslissing die je later kunt verdedigen

Vragen over uitkomstbias.

Kan ik uitkomstbias voorkomen door er gewoon van te weten?

Helaas niet. In de replicatie van 2023 lieten mensen die zeiden dat uitkomsten niet horen mee te tellen de vertekening toch zien.

Hoe groot waren de onderzoeken achter deze bevinding?

Het oorspronkelijke werk uit 1988 had twintig proefpersonen. De replicatie van 2023 gebruikte zeshonderdtweeënnegentig mensen, en het effect werd groter in plaats van kleiner.

Wat is de eerste stap om ermee om te gaan?

Accepteer dat je het jezelf aandoet. Leg daarna je redenering vast voordat je weet hoe het afloopt.

Lees het hele hoofdstuk.

Deze les behandelt één onderdeel van hoofdstuk 14, “Een beslissing die je later kunt verdedigen”. Het boek gaat verder, met het volledige bewijs, de verhalen en alle oefeningen.

Uitkomstbias: omslag van Ik wil ondernemen, maar ik kan mijn baan niet opzeggen van Diego Segura