William Morris użyteczna praca: test trzech nadziei.

Trzy nadzieje z wykładu w Hampstead.

W 1884 roku Morris zapytał pewien klub liberalny, jaka nadzieja sprawia, że praca warta jest wykonywania. Jego odpowiedź, rdzeń tego, co kryje William Morris użyteczna praca, miała trzy części w realnych ilościach. Odpoczynek musiał być wart posiadania, a wytwór musiał zadowalać kogoś, kto nie jest ani głupcem, ani ascetą. Przyjemność trzeba było odczuwać w trakcie pracy, a nie tęsknić za nią jak za nawykiem.

Słynny cytat, którego nie napisał.

Wszędzie przypisuje się Morrisowi zdanie o pracy użytecznej i bezużytecznej harówce. On jednak nigdy tego nie napisał, bo ktoś go sparafrazował, a potem wkradły się cudzysłowy. Autor niemal wydrukował ten cytat, bo tak miał go w notatkach. Dla Morrisa sens pracy zawodowej to trzy warunki, a nie jedno hasło, i dlatego jego prawdziwe słowa są lepsze.

William Morris użyteczna praca nie potrzebuje firmy.

Zauważ, że żadna z trzech nadziei nie wymaga własnej firmy. Pytanie, czym jest praca która ma sens, sprowadza się tu do warunku, a nie do formy prawnej. Dlatego William Morris użyteczna praca nic nie mówi o tym, kto podpisuje twój pasek wypłaty. Zamiast tego każe nazwać nadzieję, której brakuje, i zapytać, czy odejście to naprawdę najtańszy sposób, by ją odzyskać.