Nowy biznes po porażce: co mówią dane.

Dane o tym, jak wygląda nowy biznes po porażce, sugerują, że ponowni założyciele zwykle radzą sobie lepiej. Nie mówią jednak, czy wyjaśnia to doświadczenie, czy pieniądze. Tymczasem „nie” nie jest końcem, a zbyt długie czekanie po „tak” zmniejsza twoje szanse.

Jeśli próba mówi „nie”.

Jeśli nowy biznes po porażce cię przeraża, liczby są łagodniejsze, niż mógłbyś się obawiać. Van Gelderen, Thurik i Bosma przez trzy lata śledzili pięciuset siedemnastu ludzi próbujących założyć firmę. Z nich stu dziewięćdziesięciu pięciu zaczęło prowadzić działalność, a stu piętnastu z niej zrezygnowało. Obie grupy napotkały mniej więcej tyle samo problemów.

Podzieliły je natomiast ograniczenia poza ich kontrolą. Nie znaleziono dobrych danych o tym, jak czują się rezygnujący rok później.

Jeśli mówi „tak”, a ty tkwisz w planowaniu.

Nie jesteś wyjątkiem, ale jesteś na zegarze. Parker i Belghitar stwierdzili w 2006 roku, że wiele osób długo tkwi przed startem. Jeśli myślisz „utknąłem na etapie planowania”, to nic niezwykłego. Im dłużej tkwisz na tym etapie, tym mniejsza szansa, że w ogóle wystartujesz. Awersja do ryzyka przewiduje to siedzenie, więc twoja strona nadaje mu datę końca.

Nowy biznes po porażce, czytany uważnie.

Kathryn Shaw ze Stanforda zbadała dane 2,8 miliona małych sprzedawców detalicznych w Teksasie. Ludzie odnosili sukces tym częściej, im więcej razy prowadzili firmę. Seryjni przedsiębiorcy wypadają więc zachęcająco. Ale ci, którzy próbują ponownie, mogą po prostu mieć pieniądze na przyjęcie pierwszej porażki, a dane tego nie rozdzielają.

Zaplanuj nowy biznes po porażce dziś wieczorem.

Dodaj do strony jedną linijkę o tym, co zrobisz, jeśli próba powie „nie”.

Potem ustaw termin startu, żeby „tak” nie zamieniło się w lata czekania.

Z książki.

Nie jesteś nietypowy i zegar też ci tyka. Parker i Belghitar wykazali w 2006 roku, że duża grupa ludzi siedzi w fazie przed startem przez długi czas, ani nie startując, ani nie rezygnując, i że im dłużej to trwa, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że kiedykolwiek stworzą tę firmę. Tym, co przepowiada siedzenie, jest awersja do ryzyka i to, jak ryzykowny wydaje ci się rynek, więc jeśli to ty, powyższa strona wcale nie jest formalnością, tylko jedyną rzeczą, która nadaje temu siedzeniu datę końca.
Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy, rozdział 14: Decyzja, której będziesz mógł potem bronić

Pytania o nowy biznes po porażce.

Czy ludziom lepiej idzie nowy biznes po porażce?

Dane Shaw z Teksasu pokazują, że ponowni założyciele radzili sobie lepiej. Ale to mogą tłumaczyć pieniądze i wsparcie, a nie wyciągnięte lekcje.

Co odróżniało założycieli, którzy ruszyli, od tych, którzy zrezygnowali?

Nie liczba napotkanych problemów. Były to ograniczenia poza ich własną kontrolą.

Dlaczego czekanie po „tak” ma znaczenie?

Parker i Belghitar stwierdzili, że im dłużej ludzie tkwią przed startem, tym mniejsza szansa, że w ogóle ruszą.

Przeczytaj cały rozdział.

Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 14, „Decyzja, której będziesz mógł potem bronić”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.

Nowy biznes po porażce: okładka książki Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy Diega Segury

KupGoogle Play · E-book.KupApple Books · E-book.