Dziennik nastroju: jedna linijka dziennie przez dwa tygodnie.
Dziennik nastroju oznacza tu jedną linijkę każdego wieczoru przez czternaście dni, na którą poświęcasz mniej niż minutę. Najpierw oceniasz dzień w skali do dziesięciu i w kilku słowach zapisujesz jego najgorszy moment. Potem oznaczasz każdą złą rzecz literą P jak praca albo Ż jak życie, a na koniec liczysz kolumnę Ż.
Jak prowadzić zapis.
Najpierw oceń każdy dzień w skali do dziesięciu. Potem zapisz jedną najgorszą rzecz w kilku słowach, nie w akapicie. Inaczej, jeśli to zamieni się w pisanie, przestaniesz. Na koniec, po dwóch tygodniach, oznacz każdy wpis literą P, jeśli wziął się z pracy, albo Ż, jeśli z życia.
Życie oznacza tu zdrowie, rodzinę, pieniądze, sen, relacje i rzecz, której unikasz. Dziennik nastroju tylko to ułatwia.
Dlaczego ten dziennik nastroju jest interwencją.
To ćwiczenie nie jest neutralnym pomiarem. Celowo przesuwa uwagę z pracy, bo uwaga kieruje osądem. Dziennik nastroju ma przodka w metodzie rekonstrukcji dnia, opublikowanej przez Daniela Kahnemana i współpracowników w „Science” w 2004 roku. Jedno badanie ponad dziewięciuset pracujących kobiet wykazało na przykład, że dojazd do pracy dawał najmniej pozytywnych uczuć spośród szesnastu czynności.
Siedem dni to mniej więcej minimum, a czternaście jest lepsze. Sam zapis może jednak zmieniać nastrój.
Co mówi ci zapis.
Dłuższa kolumna Ż jest częsta, bo większość tego, co boli, poszłaby z tobą. Kolumna P z tym samym słowem za każdym razem wskazuje jednak jedną rzecz do naprawy. Podobnie szóstka każdego dnia znaczy, że nic nie jest źle i nic się nie dzieje. Na koniec, jeśli przestaniesz w dniu czwartym, zacznij od poniedziałku i powiedz o tym komuś.
Zacznij dziennik nastroju dziś wieczorem.
Najpierw przed snem zapisz dzisiejszą ocenę w skali do dziesięciu i najgorszy moment, w czasie krótszym niż minuta.
Potem powiedz jednej osobie, że prowadzisz zapis przez czternaście dni.
Z książki.
Twoja kolumna P jest dłuższa i za każdym razem jest w niej to samo słowo. Osoba, spotkanie, dojazd. Wtedy nie dowiedziałeś się, że masz założyć firmę. Dowiedziałeś się, że jedna dająca się nazwać rzecz kosztuje cię bardzo dużo, i musisz teraz zapytać, czy taniej jest usunąć tę rzecz niż całą pracę.
Chcę założyć firmę, ale nie mogę rzucić pracy, rozdział 6: Zgadujesz, jak to będzie się czuło, a twój domysł jest błędny
Pytania o dziennik nastroju.
Jak długo prowadzić dziennik nastroju?
Najlepiej czternaście dni. Siedem to jednak mniej więcej minimum, by coś znaczył.
Co, jeśli moja kolumna Ż jest dłuższa?
Wtedy większość tego, co utrudnia ci tygodnie, poszłaby z tobą, więc firma tego nie naprawi.
Jak zachować uczciwość zapisu?
Najpierw zapisz każdą linijkę, zanim zdecydujesz, co znaczy. Nigdy też nie wracaj, by poprawić wcześniejszy dzień.
Przeczytaj cały rozdział.
Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 6, „Zgadujesz, jak to będzie się czuło, a twój domysł jest błędny”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.
Lekcje w tym rozdziale.
- 01 Błąd wpływu: dlaczego mylisz się co do przyszłych uczuć.
- 02 Iluzja skupienia: dlaczego praca dostaje za dużo wagi.
- 03 Satysfakcja z życia przedsiębiorców: różnica po pięciu latach.
- 04 Satysfakcja z pracy a życia: dwa osobne wyniki.
- 05 Adaptacja hedonistyczna: dlaczego autonomia nie blednie.
- 06 Kryzys replikacji w psychologii: co badania mogą twierdzić.
- 07 Dziennik nastroju: jedna linijka dziennie przez dwa tygodnie.
- 08 Pustka po sukcesie: jak naprawdę czuło się osiągnięcie celu.