Badanie o zamartwianiu się: co pokazały dzienniki 29 studentów.

Badanie o zamartwianiu się z 2020 roku wykazało, że 91,4% zmartwień się nie spełnia. Lucas LaFreniere i Michelle Newman śledzili 29 studentów z uogólnionym zaburzeniem lękowym. Jednak błędne zmartwienia przetrwają, bo niesprawdzane wydają się działać.

Jak wyglądało badanie o zamartwianiu się.

W tym badaniu o zamartwianiu się wiadomość tekstowa przypominała uczestnikom cztery razy dziennie przez dziesięć dni. Najpierw zapisywali każde zmartwienie jako konkretną prognozę. Potem śledzili, co się stało w ciągu kolejnych trzydziestu dni, a niezależni oceniający sprawdzali, które się spełniły. W efekcie przeciętna osoba zapisała ponad trzydzieści zmartwień, które dało się sprawdzić.

Co pokazują zapisy z zwykłych dni.

Autorzy napisali, że 91,4% przewidywań dotyczących zmartwień się nie spełniło. U 7 z 29 osób nie spełniło się żadne. Tymczasem u środkowego uczestnika nie sprawdziło się 93,5 procent. A z tych zmartwień, które się spełniły, około 30 procent okazało się lepsze, niż się spodziewano.

Gdy słyszysz, że 91 procent zmartwień się nie spełnia, wyobraź sobie te zwykłe codzienne zapisy. Podobnie kolejne badanie o zamartwianiu się, z 2026 roku i 117 osobami, wykazało, że 89,14 procent się nie spełniło.

Dlaczego błędne zmartwienia nie tracą mocy.

To tłumaczy, dlaczego martwienie się pomaga, a przynajmniej tak wygląda. Gdy przewidziana katastrofa nie nadchodzi, umysł przypisuje zasługę zmartwieniu, jak szczęśliwemu amuletowi. W 2011 roku Newman i Sandra Llera dodały drugą odpowiedź. Ich model unikania kontrastu sugeruje, że zły wynik jest mniej szokujący, gdy już się go spodziewano.

Sprawdź na sobie badanie o zamartwianiu się.

Zapisz dzisiejsze zmartwienie jako prognozę z datą sprawdzenia.

Ustaw w telefonie przypomnienie za trzydzieści dni, by zapisać, co się stało.

Pytania o badanie o zamartwianiu się.

Czy zmartwienia naprawdę się nie spełniają?

W badaniu z 2020 roku na 29 studentach 91,4% przewidywań się nie spełniło. Podobnie w badaniu aplikacji z 2026 roku było to 89,14 procent.

Jak pewni byli uczestnicy swoich zmartwień?

Ich oczekiwane szanse były „znacznie większe niż faktycznie zaobserwowane prawdopodobieństwa”. Co więcej, osoby o najmniej trafnych zmartwieniach najbardziej skorzystały z terapii.

Czym jest model unikania kontrastu?

Sugeruje, że niektórzy zostają w niepokoju, nie zdając sobie z tego sprawy. W rezultacie zły wynik jest mniej szokujący.

Przeczytaj cały rozdział.

Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 4, „Nikt nie sprawdził, jak często twój strach miał rację”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.

Badanie o zamartwianiu się: okładka książki Chcę założyć firmę, ale jestem tchórzem Diega Segury

KupGoogle Play · E-book.KupApple Books · E-book.