Serbest çalışan mı işletme sahibi mi: aynı sözcük, iki ayrı iş.
Serbest çalışan mı işletme sahibi mi sorusu, kendi saatlerini satmakla sensiz de çalışan bir şeye sahip olmak arasındaki farktır. İkisi de serbest çalışma sayılır, ama araştırmalara göre yalnızca ikinci tür saat başına çalışanlardan daha fazla kazanır.
Tek sözcük, iki ayrı hayat.
İki çok farklı hayat için tek etiket kullanıyoruz. Birincisi kendi zamanını satmak için işten ayrıldı. Danışmanı, tasarımcıyı ya da minibüsünde adı yazan tesisatçıyı düşün. Kâğıt üzerinde bir işletmesi var. Uygulamada ise bir işi var, çünkü durduğu gün para da durur. Freelancer ve girişimci farkı tam olarak burada başlar.
İkincisi, kendisi uzaklaşsa da devam eden bir şey kurdu. İşi başkaları yapar ve müşteriler şirketten satın alır. Bu yüzden gelir sahibinin saatlerinden gelmez. Bunun yerine ekibin ürettiği ile maliyeti arasındaki farktan gelir.
Serbest çalışan mı işletme sahibi mi: hangisi ne kazanır.
Ross Levine ve Yona Rubinstein bu ayrımı verilerde aradı. İkinci grubun saat başına birinciden çok daha fazla kazandığını buldular. Bu grup, geride bıraktığı maaşlı çalışanlardan da fazla kazanıyor. Ancak bir işletmenin sahibi olmadan çalışıp çalışmadığını göremediler. Bu yüzden ipucu olarak şirketleşmeyi kullandılar, çünkü saatlerinden büyük bir şey kuranlar neredeyse her zaman bir şirket kaydeder.
James Hamilton'ın ünlü sonucu birinci grupta yaşar. Onun çalışmasında ücretli işten ayrılan tipik kişi on yıl sonra yaklaşık %35 daha az kazanıyordu. Kendine iş satın almak çoğu zaman tam olarak budur: bir işletme kurduğunu sanırken aslında kendine bir iş yaratırsın.
Senin planın hangisi.
Çoğu kişi ikinci türü hayal ederken sessizce birincisini kurar. Bu bir suç değil ve birinci tür iyi bir hayat olabilir. Ama onu bilerek, rakamlar önündeyken seçmelisin.
Serbest çalışan mı işletme sahibi mi: on dakikalık test.
İşini tek cümleyle yaz. Sonra sor: üç ay hasta olsam para ne olur?
Para duruyorsa birinci türü planlıyorsun. Gelmeye devam ediyorsa işi kimin yapacağını ve ona ne ödeyeceğini yaz.
Kitaptan.
Josh Kopel bir restoran açtı ve içeride ne bulduğunu kendi sitesinde yazdı; bu konuda yıllardır yazılmış en dürüst cümle. Restoran işletmecisi değildim, diye yazdı. Hisse sahibi bir restoran müdürüydüm. On iki ile on beş saatlik günler, binadaki rahatlıkla en kötü ödenen kişi, korkuyla çalışan biri. Bunun için kullandığı ifade, kendine bir iş satın almış olduğuydu.
Girişimci olmak istiyorum ama işimi bırakamam, 1. bölüm: Yalnızca bir tür serbest çalışma kazandırır
serbest çalışan mı işletme sahibi mi hakkında sorular.
Serbest çalışan mı işletme sahibi mi sorusunda serbest çalışanlar nereye düşer?
Gelir açısından önemli olan anlamda serbest çalışandır, çünkü para kendi saatlerine bağlıdır. İşi başkaları yapabildiğinde ve müşteriler şirketten satın aldığında işletme sahibi olur.
Bu ayrım hukuki bir fark mı?
Tam olarak değil. Hukuki biçim, asıl sorunun yalnızca gölgesidir: sen durduğunda işletme kazanmaya devam ediyor mu? Şirketleşme iyi bir ipucudur ama meseleyi çözmez.
Serbest çalışan olarak başlayıp sonra işletme sahibi olabilir miyim?
Olabilirsin, ama bu nadir bir yoldur. Her yüz şirketleşmemiş işletmeden dörtten azı dört yıl içinde geçiş yapar, çünkü işletme ilk haftalarda sahibinin etrafında kurulur.
Bölümün tamamını oku.
Bu ders, "Yalnızca bir tür serbest çalışma kazandırır" başlıklı 1. bölümün yalnızca bir kısmını ele alıyor. Kitap çok daha ileri gidiyor: tüm kanıtlar, hikâyeler ve her alıştırma orada.
