Szczera opinia od obcych: wypełnij jedną kolumnę.
Szczera opinia od obcych zaczyna się od jednej kolumny dodanej do strony z rozdziału 2. Wypełniasz ją prawdziwymi nazwiskami, a nie kategoriami. Potem liczysz wiersze z nazwiskiem i wpisujesz ten wynik pod ramką.
Narysuj kolumnę, nie nową listę.
Najpierw nie przebudowuj strony, bo to kosztuje kolejny wieczór. Zamiast tego narysuj jedną kolumnę z prawej strony. Na górze napisz: „kto mógł to zobaczyć”. Potem idź linijka po linijce i dopisz nazwisko. Pisz je tak, jakby trzeba było dziś wieczorem coś tej osobie wysłać.
Jeśli szczery wpis to sklep albo firma, zapisz rolę i miejsce. Opisz to na tyle dokładnie, by dało się znaleźć tę osobę w ciągu jednego dnia. Pamiętaj, że celem jest szczera opinia od obcych, a nie kolejne zapewnienia.
Dwie zasady, dzięki którym liczy się szczera opinia od obcych.
Zasady są tylko dwie. Osoba musi być spoza twojego domu i musiała mieć możliwość powiedzenia nie. Płacący klient więc się nie liczy, podobnie jak przyjaciel, który chwali wszystko. Twoja partnerka lub partner też się nie liczy, choćby miał najostrzejszy osąd. Krótko mówiąc, chcesz feedback spoza rodziny, bo sprawdzasz, czy odpowiedź w ogóle była niepewna.
Dwie liczby na jednej stronie.
Większość linijek zostanie pusta, a te luki są wynikiem. Potem policz wiersze z nazwiskiem i wpisz liczbę pod ramką. Masz teraz miesiące u góry i nazwiska pod spodem. Jeśli twój wynik to zero, posiedź z nim dłużej, niż jest to wygodne. Rejestracja, umowa najmu lub wycena od dostawcy zasługuje jednak na nazwisko. To prawdziwa opinia osób z zewnątrz o formalnościach, ale to urząd otworzył drzwi, a nie człowiek wybrał twoją rzecz.
Połóż więc obie liczby obok siebie, bo szczera opinia od obcych mierzy się właśnie w tej luce.
Szczera opinia od obcych: wypełnij kolumnę dziś wieczorem.
Dodaj do strony z rozdziału 2 kolumnę „kto mógł to zobaczyć” i wypełnij każdą linijkę.
Policz wiersze z prawdziwym nazwiskiem i wpisz tę liczbę pod ramką.
Z książki.
Masz dwie zasady i żadnych innych. Ta osoba musi być spoza twojego domu i musiała mieć możliwość, żeby odmówić. Nie liczy się tu ktoś, kto już ci płaci, ani znajomy, który mówi, że wszystko, co robisz, jest świetne, ani twoja druga połowa, choćby najtrzeźwiej oceniała sytuację, bo nie sprawdzasz jakości niczyjej opinii. Sprawdzasz, czy twój pomysł był kiedykolwiek w pokoju, w którym odpowiedź nie była pewna.
Chcę założyć firmę, ale nigdy naprawdę nie zaczynam, rozdział 3: Kiedy można powiedzieć, że się zaczęło
Pytania o szczera opinia od obcych.
Jak uczciwie odpowiedzieć na pytanie, kto widział mój pomysł?
Wpisz przy każdej linijce konkretne nazwisko osoby spoza domu, która mogła powiedzieć nie. Pozostałe linijki zostaw puste.
Czy zarejestrowana firma liczy się jako zobaczona?
Tak, ktoś spoza domu miał z tobą do czynienia, więc wpisz nazwisko. Urząd otwierający drzwi to jednak nie człowiek, który uznał twoją rzecz za wartą posiadania.
Co zrobić z zerem?
Posiedź z nim trochę dłużej, niż jest to wygodne. Te luki są właściwym wynikiem ćwiczenia.
Przeczytaj cały rozdział.
Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 3, „Kiedy można powiedzieć, że się zaczęło”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.
Lekcje w tym rozdziale.
- 01 Ukrywanie pomysłu na biznes: pytanie, które warto zadać.
- 02 Szczera opinia od obcych: wypełnij jedną kolumnę.
- 03 Korelacja a przyczynowość: co przetrwa zarzut.
- 04 Badania nad początkującymi przedsiębiorcami: co zrobiło 71 osób.
- 05 Pierwsza sprzedaż online: jedenaście minut, piętnaście dolarów.
- 06 Startup w trybie stealth: dlaczego to nie ukrywanie.
- 07 Mylenie przygotowań z postępem: sześć pułapek w twoim wyniku.