Korelacja a przyczynowość: co przetrwa zarzut.

Korelacja a przyczynowość to najmocniejszy argument przeciw temu rozdziałowi. Wynajem lokalu czy rejestracja firmy mogą po prostu być tym, czym jest biznes. Przetrwa jednak jedna mniejsza teza: granicą był kierunek wysiłku.

Zarzut, najpierw w całości.

Można powiedzieć, że całe ustalenie jest kołowe. Ludzie z biznesem zrobili naturalnie więcej czynów, które stawiają go przed innymi. Wynajem miejsca, pozyskanie pieniędzy i zatrudnienie kogoś to w dużej mierze sam biznes. Badanie mogłoby więc mówić tylko, że ludzie, którzy mają biznes, mają biznes. To klasyczny problem: korelacja a przyczynowość.

W twoim przypadku możesz też jeszcze nie potrzebować lokalu ani pracowników. Wtedy żądanie widocznych czynów na początek to żądanie dymu przed ogniem.

Co przetrwa zarzut: korelacja a przyczynowość.

To dobry zarzut, a tekst przyznaje, że nie umie go w pełni odeprzeć. Gdyby jednak ustalenie było tylko kołowe, ci, którzy wciąż próbowali, robiliby mniej. Tymczasem artykuł opisuje, jak stale pracowali nad innym rodzajem czynów. Oszczędzali pieniądze i pisali plany, gdzie odpowiedzieć mogli tylko oni sami. Wyglądali jak ktoś zajęty ale nieproduktywny: brakowało im odpowiedzi, nie wieczorów.

Mniejsza teza warta twojego czasu.

Granicą nie jest więc wysiłek, godziny ani to, jak bardzo ktoś chciał. Liczy się kierunek wysiłku, a nie jego ilość, czyli wysiłek we właściwym kierunku. Badanie z 1996 roku nigdy jednak nie porównuje miesięcy prywatnych przygotowań z miesiącami, w których odpowiedzi były możliwe. Z tego, co autor zdołał ustalić, nikt nie przeprowadził tego porównania wprost.

Krótko mówiąc, pamiętaj o tym, że korelacja a przyczynowość to realny problem, i trzymaj wąską tezę lekko.

Przetestuj zarzut: korelacja a przyczynowość na własnej liście.

Oznacz każdą linijkę na swojej stronie jako „odpowiedzieć mogę tylko ja” albo „ktoś mógł odpowiedzieć”.

Policz, który rodzaj czynów zajął ci najwięcej wieczorów w ostatnim miesiącu.

Z książki.

Tak czy inaczej, twoje prawdziwe pytanie zostaje nietknięte, bo nic w tamtym badaniu z 1996 roku nie porównuje miesięcy przygotowań tam, gdzie nikt nie może ci odpowiedzieć, z miesiącami spędzonymi tam, gdzie odpowiedź jest możliwa. Na ile potrafię ustalić, nikt nie zrobił takiego porównania bezpośrednio. Będę ci mówił, kiedy coś sprawdzono, a kiedy nie, a tego nie sprawdzono.
Chcę założyć firmę, ale nigdy naprawdę nie zaczynam, rozdział 3: Kiedy można powiedzieć, że się zaczęło

Pytania o korelacja a przyczynowość.

Na czym polega zarzut: korelacja a przyczynowość?

Mówi, że widoczne czyny, jak wynajem lokalu, mogą po prostu być samym biznesem. Powiązanie ich z posiadaniem biznesu mogłoby więc być kołowe.

Czy ci, którzy wciąż próbowali, byli po prostu leniwi?

Nie. Artykuł opisuje, jak stale pracowali, oszczędzali pieniądze i przygotowywali plany, ale w kierunku, który nie przynosił odpowiedzi.

Czy ktoś porównał prywatne przygotowania z kontaktem z otoczeniem?

Nie wprost, z tego, co autor zdołał ustalić. Tekst jasno stwierdza, że tego porównania nie przeprowadzono.

Przeczytaj cały rozdział.

Ta lekcja obejmuje jedną część rozdziału 3, „Kiedy można powiedzieć, że się zaczęło”. Książka idzie dalej: pełne dowody, historie i wszystkie ćwiczenia.

Korelacja a przyczynowość: okładka książki Chcę założyć firmę, ale nigdy naprawdę nie zaczynam Diega Segury

KupGoogle Play · E-book.KupApple Books · E-book.