Bang om hulp te vragen: hoe vaak mensen ja zeggen.
Wie bang om hulp te vragen is, onderschat bijna altijd hoeveel mensen instemmen, en die fout loopt in één gemeten richting. In onderzoek naar directe verzoeken aan vreemden schatten de vragers veel te laag in. Verwacht dus dat je voorspelling te pessimistisch is, al maakt geld het verschil kleiner.
Wat zes onderzoeken lieten zien.
In 2008 publiceerden Francis Flynn en Vanessa Lake zes onderzoeken in het Journal of Personality and Social Psychology. Ze stuurden mensen op pad om vreemden iets direct te vragen. Eerst schatte elke vrager hoeveel mensen zouden instemmen. Daarna bleken die schattingen tot de helft ernaast te zitten.
Sindsdien beslaat het onderzoek van Vanessa Bohns meer dan veertienduizend vreemden. Zij komt uit op een gemiddelde onderschatting van ongeveer achtenveertig procent.
Waarom je bang om hulp te vragen bent en je toch vergist.
Als je je een verzoek voorstelt, denk je aan wat ja de ander kost. Maar je vergeet hoe ongemakkelijk het is om iemand aan te kijken en nee te zeggen. Dat verklaart waarom mensen ja zeggen vaker dan je verwacht. Voor veel mensen is het moeilijk nee zeggen. Kortom: jullie zien tegen hetzelfde gesprek op, van twee kanten.
De kanttekening als er geld in het spel is.
Het oorspronkelijke onderzoek ging over hulp vragen, terwijl jij om geld vraagt. Bohns en collega's testten dit direct, en het effect wordt kleiner als er geld bij komt. Toch verdwijnt het niet, dus mensen blijven te pessimistisch. Verwacht daarom dat je je ten gunste vergist, maar minder dan het kopgetal.
Maak een plan als je bang om hulp te vragen bent.
Schrijf op hoeveel van vijf mensen volgens jou zullen kopen en vraag ze toch alle vijf.
Vraag meer mensen dan het getal in je hoofd, want je schatting zit te laag.
Uit het boek.
Als je je voorstelt dat je het vraagt, denk je aan hoe kostbaar het voor de ander zou zijn om ja te zeggen. De tijd, het geld, het ongemak. Waar je helemaal niet aan denkt, is hoe ongemakkelijk het voor een mens is om naar een ander mens te kijken en nee te zeggen. De persoon voor wie jij bang bent zit daar te vrezen voor de gênante situatie je te weigeren. Jullie zijn allebei bang voor hetzelfde gesprek vanaf tegenovergestelde uiteinden, en maar één van jullie weet dat.
Ik wil ondernemen, maar ik heb geen geld, hoofdstuk 5: De eerste euro
Vragen over bang om hulp te vragen.
Wie bang om hulp te vragen is, hoeveel onderschat die persoon?
Vanessa Bohns komt uit op een gemiddelde onderschatting van ongeveer achtenveertig procent. Dat komt uit onderzoek onder meer dan veertienduizend vreemden.
Waarom loopt de fout maar één kant op?
Omdat je de kosten van ja voor je ziet. Je vergeet hoe ongemakkelijk het is om te weigeren.
Geldt het effect ook als je om geld vraagt?
Het wordt kleiner maar verdwijnt niet. Verwacht dus meer keer ja dan je voorspelt, maar niet de halve zaal.
Lees het hele hoofdstuk.
Deze les behandelt één onderdeel van hoofdstuk 5, “De eerste euro”. Het boek gaat verder, met het volledige bewijs, de verhalen en alle oefeningen.
Lessen in dit hoofdstuk.
- 01 Spullen verkopen op school: de horlogeles.
- 02 Verkopen aan vrienden en familie: wat telt als echte verkoop.
- 03 Bang om hulp te vragen: hoe vaak mensen ja zeggen.
- 04 Als dan plannen: maak van een wens een donderdag.
- 05 Sociale afwijzing fysieke pijn: waarom een nee zo pijn doet.
- 06 Verkopen aan familie telt niet: je moeder is geen markt.
- 07 Zelfgemaakt eten verkopen: vier kilo tot een bedrijf.